Gaan we in 2038 zuivere lucht (ver)kopen?

Zuivere lucht dreigde in de categorie ‘schaars goed’ te belanden.  Wat ooit een evidentie was, kwam door de toenemende industrialisering en de bevolkingsgroei sterk onder druk te staan.

De eerste tekenen aan de wand, waren de beelden uit Aziatische steden, waarbij mensen met mondmaskers rondliepen om zichzelf te beschermen tegen de dikke smog-mist of tegen de enkele uitbraken van besmettelijke ziekten.

In onze contreien streden burgerinitiatieven zoals ‘ademloos’ voor de overkapping van de ringweg rond Antwerpen.  De groene overkapping moest de toenmalige vervuilende uitlaatgassen van de privéverplaatsingen capteren en zuiveren via een mechanische filtratie.

Wat later kwam het eerste onderzoek ‘curieuze neuzen’, waarbij 20.000 burgers meewerkten aan een studie over de luchtkwaliteit in Vlaanderen.  De concentratie van stikstofdioxide werd 1 maand lang geregistreerd; een van de belangrijke indicatoren om luchtverontreiniging te analyseren.  Maar ook voor acties, zoals ‘schone lucht aan de school’, ‘straatvinken’ (tellen van auto-passage in een woonstraat) kwamen mensen op straat.

Mensen schaarden zich achter diverse initiatieven, want het probleem was van iedereen; zonder lucht geen leven.

Zuivere lucht paste ook in verschillende visionaire toekomstconcepten.  In ‘Minnesota experimental city’ wordt een stad getekend in een gecontroleerde atmosfeer.

Deze grote concepten zijn vooralsnog niet gerealiseerd.  Maar het streven naar zuivere lucht blijft een uitdaging voor wetenschappers en kunstenaars.

Een vlaams-nederlands (interreg)project ZULU zocht naar praktische toepassingen van de plasmakatalysator.  Deze techniek zorgt voor de afbraak van de vervuilende stofdeeltjes tot bouwstenen als H2O, CO2, O2 en N2.

Een Nederlandse kunstenaar, Daan Roosegaarde, ontwikkelde de smog free tower, kreeg hiermee internationale faam en dit imposante zuiveringsstation reisde van Beijing tot Rotterdam.  Deze eerste versie was een 7 m hoge toren, die 30,000 m3 smog/uur kon verwerken.

De Aerolis werd ontwikkeld door een Vlaams team van wetenschappers. Zij creëerden een slim, maar vooral ook mooi kunstwerk.  De Aerolis is een sculptuur en is gemaakt om de aanwezige luchtstromen maximaal te capteren en wordt dus op maat van de omgeving (en de heersende luchtstromen) via 3D printing gerealiseerd. Aan de binnenzijde van dit kunstwerk passeert de vervuilde lucht langs gespecialiseerde micro-organismen, die hieruit voedingsstoffen halen.

Soms vergeten we echter dat de natuur zelf een slimme oplossing heeft voor het zuiveren van lucht.  Het is niet voor niets dat de laatste decennia is ingezet op het terug aanplanten van bossen.  Deze mega zuiveringsfabrieken vragen enkel wat fysieke ruimte, maar verder geen toe te voegen energie en geen onderhoud.  En laten we vooral ook de multi-functionaliteit van deze creaturen onderstrepen; bij deze zomerse hitte geven ze de beste afkoeling, het is een lokale hernieuwbare bron van hout en het is voor velen een plek om te bewegen en te ontspannen.  Ook in de stad moeten bomen terug meer plek krijgen.

Het verpakken van lucht, zoals de flacon met zuivere Alpen lucht, gecreëerd door een Zwitserse start-up ‘Swiss Alpine Air’ had een veelbelovende start.  Maar het is maar de vraag of we bereid zijn hiermee te leven.

Related Posts

Leave a comment